Van tijd tot tijd zijn er zielen die mij bezoeken. Het was een innerlijke reis om een balans te vinden in wat ik op internet wil delen over de boodschappen die zij aan mij doorgeven. 

Ik ben begonnen met het portretteren van deze zielen in de hoop ze te koppelen aan de juiste mensen. Ik ben gewend om natuur, graffiti en soms multi dimensionale wezens te tekenen, maar portretten waren nieuw voor mij, wat je soms wel kunt zien… In het begin dacht ik dat ik exact “moest” tekenen wat ik zag, maar al snel wist ik dat intuïtie en voelen een veel grotere rol mochten spelen. En ik merk dat door alles wat ik zie, voel, hoor en weet, in de tekeningen te verwerken, deze zielportretten steeds authentieker en kloppender zijn. Dit heeft ertoe geleid dat meer mensen een geliefde herkennen in de gezichten die ik schets.

Het proces vind ik zo mooi: soms voel/zie ik de ziel heel sterk en vertellen ze me veel over zichzelf. Andere keren krijg ik slechts enkele steekwoorden door. Meestal deel ik het portret zonder al te veel informatie, uit respect voor de privacy van de betrokkenen. Ik laat het portret zien en geef een klein beetje informatie. Degene die herkenning vinden, krijgen natuurlijk vervolgens wel alle overige informatie.

Ik krijg vaak de vraag: worden deze zielen herkend? Ja, er zijn zeker momenten waarop dit gebeurt. Soms hier, soms op Instagram of Facebook, soms op een ander moment, wanneer mensen door mijn boek bladeren en ineens de connectie voelen.

Die herkenning raakt me diep. Het is alsof alles op z’n plek valt; een stukje heling of verbinding, zowel voor degene die hier is als voor de ziel aan de andere kant.

Ik vind het ongelooflijk bijzonder dat ik op deze manier iets mag betekenen. Dat ik een brug mag zijn tussen werelden. Dat ik mag luisteren, voelen, zien en tekenen, en soms een lichtje mag ontsteken voor zielen die anders onopgemerkt blijven. In het begin vroeg ik me vaak af: waarom komen deze zielen naar mij? Waarom mag ik dit ontvangen? Inmiddels weet ik het antwoord, en dat antwoord raakt me telkens weer: omdat zij weten dat ik hun verhaal met liefde, zorg en respect verder draag en dat het misschien net dat stukje troost, liefde, heling of rust kan brengen waar iemand anders naar op zoek is.

In liefde en licht, Nancy